یکی را دوست می دارم...

چه تفاوتی دارد شنبه و جمعه وقتی هفت روز هفته به انتظار برود؟

مهم این است که لحظه ها می روند و تو نمی آیی؟...

دختر بودن يعنی کله قند و لی لی لی .........

دختر بودن يعنی اين چايی چی شد؟

دختر بودن يعنی الگوی خياطی وسط مجله های در پيت

دختر بودن يعنی همونی باش که مامان و خاله و عمه ات هستن

دختر بودن يعنی چرا خونه اينقدر کثيفه؟

دختر بودن يعنی دخترو چه به رانندگی؟

دختر بودن يعنی فيلم مورد علاقه ات رو ول کنی پاشی چايی بريزی

دختر بودن يعنی نخواستن و خواسته شدن

دختر بودن يعنی حق هر چيزی رو وقتی داری که تو عقدنامه ات نوشته شده باشه

دختر بودن يعنی ببخشيد ميشه جزوه تونو ببينم؟

دختر بودن يعنی به به خانوم خوشگله........هزار ماشاالله

دختر بودن يعنی برو تو دم در واينستا

دختر بودن يعنی لباست چهارمترونيم پارچه ببره که آقايون به گناه نيفتن

دختر بودن يعنی خوب به سلامتی ليسانس هم گرفتی ديگه بايد شوهرت بديم

دختر بودن يعنی کجا داری ميری؟

دختر بودن يعنی تو نميخواد بری اونجا من خودم ميرم

دختر بودن يعنی کی بود بهت زنگ زد؟ با کی حرف ميزدی؟

دختر بودن يعنی خيلی خودسر شدی

دختر بودن يعنی آجازه گرفتن واسه هر چی. حتی نفس کشيدن

دختر بودن يعنی ..........

• برای دریافت اس ام اس بر روی ادامه مطلب کلیک نمایید.

 قاصدک غم دارمغم آوارگی و دربدری.غم تنهایی و خونین جگری...

مادر من غم هاستمهر و گهواره ی من ماتم هاست

قاصدک دریابم!روح من عصیان زده و طوفانیست.آسمان نگهم بارانیست

قاصدک غم دارمغم به اندازه سنگینی عالم دارم.

قاصدک غم دارمغم من صحراهاست.افق تیره اونا پیداست...

قاصدکحال گریزش دارم. می گریزم به جهانی که در آن پستی نیست.پستی و مستی وبد مستی نیست.

میگریزم به جهانی که مرا ناپیداست.شاید آن نیز فقط یک رویاست!!! .

بیا با من به شهر عشق رو کن .خانه اش با من

بیا تا سر به روی شانه هم راز دل گوییم.اگر مویت چو روزم شد پریشان شانه اش با من

سلام ای غم.سلام ای آشنای مهربان دل پر پرواز وا کن چون به سوی لانه اش با من

در این دنیای وان افسای حسرتزای بی فردا.خدایا عاشقان را غم مده شکرانه اش با من

مگر دیگر سمندر درون آتش نمیسوزد؟توگرمم کن به افسون گرمی اش با من

چه بشکن بشکنی دارد فلک در کار سر مستان

تو پیمان بشکنی.نشکستن پیمانه اش با من...

یکی را دوست میدارم ولی افسوس او هرگز نمی داند

نگاهش میکنم شاید بخواند از نگاه من که او را دوست می دارم

ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواند به برگ گل نوشتم من که او را دوست میدارم

ولی افسوس او برگ گل را به زلف کودکی آویخت تا را بخنداند

به مهتاب گفتم ای مهتاب سر راهت به کوی او سلام من رسان وگو که او را دوست مدارم

ولی افسوس ز ابر تیره برخی جست و قاصد را میان راه بسوزانید  

 کنون وا مانده از هر جا دیگر با خود کنم نجوا یکی را دوست میدارم ولی افسوس او هرگز نمی داند!!!